بهنظر من آدمها دو دستهان. یکی اونایی که دنبال مهارت هستن و دوستدارن یه رشدی تو زندگیشون داشته باشن، و دسته بعدی کسایی هستن که دنبال چیزی نمیرن. یهجورایی به اون غذایی که جلوشون بذاری راضین و بیشتر از اون هم نمیخوان. تا اینجا هرچی گفتیم از دغدغه بوده. یعنی بیشتر روی صحبتمون با دسته اول بوده، اما شاید این وسط حرفمون به گوش افراد گروه دومم خورده و اونا یه تکونی به خودشون داده باشن. حالا اینبار موضوع بحث ما، یهچیز دیگه است:دغدغه! یعنی یه جرقه توی ذهنمون بزنه که: مدرسه کافی نیست!
راستش نمیشه بگیم هیچکسی تو زندگیش دغدغه نداره! طیف دغدغهها ممکنه متفاوت باشه، اما آدم بیدغدغه نداریم. یهجورایی دغدغهها موتور محرک ما آدمها هستن. یعنی چی؟ یعنی ما رو درون یه چاله گرفتار میکنن که برای بیرون اومدن از اون، باید یهکم به خودمون زحمت بدیم و فکر کنیم. یهجورایی باید خودمون رو به چالش بکشیم تا بتونیم مسئله رو حل کنیم.
اما همین حل مسئله هم خودش یه مهارته که اگه راه و چاهش رو بلد نباشیم، ممکنه به مشکل بربخوریم. مثلا یکی از راههای تقویت مهارت حل مسئله، تعریف مشکله. یعنی چی؟ یعنی اینکه اول از همه ببینیم که اون «چرایی» که دنبالش هستم کجاس؟ کجای داستان پیشاومده برامون جای سوال داره؟ این یکی از راههاییه که میتونیم باهاش مهارتمون رو افزایش بدیم. اما مهارت زندگی فقط به همینجا ختم میشه؟ معلومه که نه!
هرکاری رو که خوب انجامش بدیم، یه جور مهارته. اونی که آشپزی رو دوست داره و خوب انجامش میده، مهارتش آشپزی کردنه. نجار، مهارتش سر و کله زدن با چوبه. یا اصلا تویی که تو بازی کردن حرفهای، مهارتت خوب بازی کردنه! به همین سادگی.
حالا یه موقعهایی هم هست که ما یهمهارتی رو نداریم و میخوایم که یادش بگیریم. اینجاست که میریم دنبالش! مثل فوتوشاپ، زبان و … .
شاید الان بعضیها با خودشون بگن:«توی مدرسه که زبان و کامپویتر و هنر و چیزای دیگه یادمیگیریم، چهکاریه براش وقت بیشتری بذاریم؟!» اره، یادمیگیریم، اما بهنظرت کافیه؟ اونقدری کافی هست که یهجایی به کمکت بیان و تورو از چاهی که توش گیر کردی نجات بدن؟!
مدرسه برای اینچیزا کافی نیست! شاید بشه گفت تنها مهارتی که تو مدرسه میتونه خیلی رشد کنه، مهارت ارتباطگیریه. ما برای اینکه بتونیم تو دنیای بیرون از مدرسه زندگی کنیم، باید یهسری چیزا رو بدونیم، یهسری چیزا رو بلد باشیم و فکر نکینم که همهچیز خلاصه میشه تو چهاردیواری مدرسه. بدون تعارف، اینطوری کلاهمون پس معرکه است! درسته میگن هیچوقت برای شروع دیر نیست، اما قراره زمان طلایی زندگیمون و از دست بدیم و بذاریم دوره نوجوونیمون همینطوری بگذره؟!
اگر تصمیمت رو گرفتی که به خودت کمک کنی و یهچیزی یاد بگیری، یهچرخ تو «جایزی» بزن و مهارتی که دوست داری رو انتخاب کن. ما بهت کمک میکنیم که قدمبهقدم پلهها رو بالا بری.
| پیدا کردن راه|جایزه| دروس متوسطه| دنیای بزرگ خودمون| دنیای نوجوانانه| زندگی ایده آل| سواد یادگرفتن| علاقه| کلیپ مهارتی| مدرسه| مهارت| مهارت درسی| مهارت موسیقی| هدفگذاری |
